A Quiet Word

ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์

It’s not easy ธันวาคม 13, 2009

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 5:21 pm
Superman …It’s not easy

ฉันไม่ได้อยากเหาะไปมาทุกวัน ไม่ได้บื้อขนาดน๊าน
ฉันก็แค่อยู่เพื่อค้นหาตัวตนที่ดีกว่าที่เป็น
ฉันเป็นมากกว่านก เร็วกว่าเครื่องบิน
ไม่ได้เป็นแค่ตัวอะไรหล่อๆ ที่คอยบินตามหยุดรถไฟ
ไม่ง่ายเลยนะที่จะเป็นตัวฉัน

ฉันหวังจะได้ร้องไห้เสียบ้าง ซบหน้าลงกับแขน
เฝ้าแต่โกหกแก้ตัวถึงเรื่องบ้านเกิด ที่ไม่เคยแม้แต่จะได้เห็น

อาจจะฟังดูเหลวไหล แต่อย่าหัวเราะ
เพราะแม้จะเป็นซูเปอร์แมน แต่ก็เลือดไหลได้เหมือนกัน

ฉันอาจจะพูดอะไรไม่ดีไปบ้าง แต่ก็อย่าได้ถือสา
ถึงเป็นซูเปอร์แมนก็มีความฝันกับเขาได้เหมือนกัน
ไม่ง่ายเลยนะที่จะเป็นฉัน
บินบินไปบนฟ้า หนีไปจากตัวเอง
ไม่เป็นไรใช่ไหม? คุณๆก็ยังคงหลับฝันดีได้
ฉันไม่ใช่คนบ้านะ ที่วันๆเอาแต่เหาะไปมา
ฉันไม่ได้ปัญญาอ่อนนะ
ผู้ชายน่ะไม่ได้เกิดมา เพื่อบินเล่นบนก้อนเมฆหรอกนะ
ฉันก็แค่ผู้ชายธรรมดา
ในผ้าคลุมสีแดงตลกๆ ขุดหาคริปโตไนท์บนถนนเส้นเดิม
ก็แค่ผู้ชายธรรมดาในชุดสีแดงงี่เง่าๆ มองหาบางสิ่งพิเศษให้กับตัวเอง
ไม่ง่ายเลยที่จะเป็นซูเปอร์แมน

AND..4 of a Kind …It’s not easy

ฉันไม่ได้เอาแต่เล่น Texas Hold’em ทั้งวัน ไม่ได้ว่างขนาดน๊าน
ฉันก็แค่เล่นเพื่อค้นหา..Royal Flush ก่ะ Straight Flush
อาจจะฟังดูเหลวไหล แต่อย่าหัวเราะ Hold’em ให้อะไรดีๆก่าที่คิด
อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเหนือ Full House ยังมี forth
เหนือไพ่ forth ก็ยังมี Straight Flush
และผู้ชนะในเกม อาจจะไม่มีไพ่ดีอยู่ในมือเลยก็ได้
ไม่มีใครจะหยิ่งได้นานบนโต๊ะ Poker
มันไม่ใช่แค่คาสิโน ไม่งั้นเจมส์บอนจะเล่นหรอ ??

ความจริงฉันเคยได้ Straight Flush
ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาตลกๆ
หามิตรภาพและเล่นโป๊กเกอร์บนโต๊ะตัวเดิม
ไม่ง่ายเลยที่จะเป็นฉัน.

เล่นเป็นครับ แล้วก็โดยส่วนตัวก็ชอบมากที่สุดในบรรดาไพ่ทั้งหมดเลยแหละ
ผมมองว่าเป็นไพ่ชนิดหนึ่งที่ที่อาศัยสมอง อาศัยหัวใจด้วย ไม่ใช่โชคอย่างเดียว
ไม่ต้องมีอะไรในมือก็ชนะได้ ถ้านิ่งกว่าอีกฝ่าย แล้วก็อ่านเขาออกนะ
จากคุณ : น้ำใส

สนุกครับ Poker ใช้สมอง+จิตวิทยาอ่านใจคน+ความกล้า
บางครั้งไพ่ก็ขึ้นอยู่กับดวง และบางครั้งดวงก็ขึ้นอยู่กับใจ… อุอุอุ
จากคุณ : pommyNT

จากเกมส์นี้(ตอนบลัฟฟ์กัน) ทำให้เกิดศัพท์ภาษาอังกฤษว่า poker face
แปลว่า ตีสีหน้านิ่งๆ ด้วยแหละ
จากคุณ : นางาเสะจัง

ไพ่โป๊กเกอร์ นี่ไม่ใช่เล่นแบบอาศัยดวงนะครับ
คืออาศัยดวงด้วย แต่นิดหน่อย ที่เหลือส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือ
มีการจัดชิงแชมป์โลกกันทุกปีที่ลาสเวกัส แล้วแชมป์ก็จะเป็นหน้าเดิมๆ
เพราะคนที่เล่นเก่งต้องเป็นคนมีจิตวิทยาสูง
สามารถอ่านสีหน้า ท่าทางของคู่แข่งได้ว่าไพ่ดีหรือลักไก่
และในขณะเดียวกันก็ต้องไม่ให้คู่แข่งอ่านเราออกด้วย
จากคุณ : Nenko

โป๊กเกอร์  มันสนุกตรงที่ บลัฟ กันนี่แหละครับ
เป็นเกมที่แข่งกับจิตวิทยา มากๆ เพราะอย่างนี้
พวกคาวบอยถึงชอบเล่นกันมั้งเพราะมันอยู่ที่ใจ แล้วก็กึ๋น จริงๆ
จากคุณ : Panda-baker

 

 

ทางเลือก… เมษายน 15, 2009

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 10:52 pm

ทางเลือก…

ฉันคิดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยทางเลือกมากมาย นับไม่ถ้วน และทางทุกทางก็มักจะมีอะไรดีๆซ่อนอยู่
ในช่วงเวลาหนึ่งอาจจะมีหลายทางอยู่ในหัวให้ต้องเลือก ทุกทางมันจะดีถ้าคุณได้เลือกเอง
และจะดีที่สุดถ้ามันมาจากพื้นฐานของความชอบ ตัวตน ความต้องการ ความใฝ่ฝันของคุณ
แต่แม้บางจังหว่ะของชีวิต คุณได้เลือกทางเดิน ด้วยเหตุผลอย่างอื่นนอกเหนือจากนี้

มันก็ไม่ได้แปลว่า คุณเดินผิดทาง หรือความเป็นตัวคุณได้จบลงไปแล้ว
ฉันคิดว่าทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลกใบนี้ จุดจบของการเดินทางก็คือวันสุดท้ายที่มีลมหายใจ

และนั่นแหล่ะที่ฉันเรียกมันว่าเส้นชัย สิ่งมีค่าสิ่งเดียวที่ฉันจะนำมันเข้าเส้นชัยก็คือประสบการณ์
ความคุ้มค่าในแบบของฉัน คือการที่ฉันได้คอลโทรลชีวิตของฉันเอง
ได้เก็บเกี่ยว ได้เรียนรู้ทั้งสิ่งที่มีอยู่และสิ่งใหม่ๆภายใต้ดวงอาทิตย์อย่างเต็มที่
มีเพื่อนแท้ มีคนรัก มีครอบครัวที่อบอุ่น และได้เรียนรู้จักผู้คนในหลายๆสังคม
ฉันเห็นคนบางคนมองเห็นเส้นชัยแค่ตื้นๆ แค่ปริญญา แค่หน้าที่การงาน แค่ตำแหน่ง
และกลับมาดูถูก คนที่มาไม่ถึงเหล่านี้ว่าเขากำลังเดินผิดทาง หรือเดินในทางที่ไม่ถูกไม่ควร
แต่ฉันมองว่าสิ่งเหล่านั้นก็แค่ผลไม้ข้างทางที่บางคนอาจจะเลือกไปเดินเก็บมากิน
คนที่เขาไม่มี ก็แค่ไม่ได้เลือกจะเก็บผลไม้ชนิดนั้นมาก็เท่านั้นเอง

คนบางคนอาจจะเคยติดยา ท้องก่อนแต่ง ถึงอย่างนั้นทางเลือกในชีวิตเขาก็ไม่ได้มืดมนกว่าใคร
คนบางคนอาจจะได้เป็นนายก เป็นดร. เป็นผู้นำศาสนา ก็ใช่ว่าทางเลือกของเขาจะสดใสกว่าใคร
ทุกสิ่งทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับใครเลือกที่จะมอง เลือกที่จะเชื่อยังไง
เพียงแค่คุณไม่ดูถูกทางของตัวเอง และไม่ดูถูกทางของคนอื่น แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ฉันคิดว่ามันจะช่วยลดปัญหาค่านิยม การแบ่งชนชั้นในสังคมลงไปได้เยอะเลยทีเดียว
ชีวิตมนุษย์เกิดมาครั้งเดียว อะไรจะดีไปกว่าการกิน การดื่ม การสังสรรค์
กับเพื่อน กับคนที่เรารัก กับสังคมที่อบอุ่นและพึ่งพาอาศัยกัน

คนที่ฉลาดที่สุดในแบบของฉัน คือคนที่เลือกทางเดินของตัวเอง
และไม่หยุดที่จะเรียนรู้จากทางคนอื่น
คนที่จะมีความสุขได้มากที่สุด ก็คือคนที่เริ่มต้นชื่นชมกับสิ่งเล็กน้อยรอบๆตัว
เห็นคุณค่า และพอเพียง
คนที่มีสีสัน และสร้างประสบการณ์ได้มากที่สุด
คือคนที่เริ่มมองว่าโลกนี้เต็มไปด้วยทางเลือก
และคนที่ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าที่สุด คือคนที่ไม่เอาแต่บอกตัวเองว่า “ฉันคงเดินมาผิดทาง”

 

ฉันชอบ…….

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 10:29 pm
ฉันชอบ……. 

ฉันชอบ..ธรรมชาติ ท้องฟ้า ทะเล ชอบโลกใบนี้ที่พระเจ้าสร้างมันขึ้นมา
แต่ถึงอย่างนั้น…ฉันก็ชอบธรรมชาติที่ถูกปรุงแต่งด้วยฝีมือมนุษย์มากกว่า
ฉันชอบดอกไม้..และชอบชมดอกไม้ในธรรมชาติ
แต่ฉันก็ยังเห็นว่า…ดอกไม้ในสวนดอกไม้ ในแปลงปลูก
หรือแม้แต่ในแจกันมันก็สะดุดตาฉันมากกว่า..
ฉันชอบท้องฟ้า ที่พระเจ้าชอบทำให้มันมีหลายสี
แต่ถึงอย่างนั้น…ฉันก็อยากให้มันมีสีที่แปลกไปกว่านั้นอีก
ฉันชอบทะเล..ชอบเสียงคลื่น และสิ่งมีชีวิตในนั้น
แต่ฉันก็ชอบมองเรือที่มนุษย์สามารถสร้างให้มันลอยบนน้ำได้มากกว่า
ฉันว่าการมีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นในโลกได้มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่
แต่ยังไงฉันก็มองว่า สิ่งที่สิ่งมีชีวิตบนโลกเนรมิตรขึ้นมามันยิ่งใหญ่กว่าเสียอีก

เพราะอย่างนี้ฉันถึงชอบแสงสี สถาปัตยกรรม ชอบงานที่มือมนุษย์สร้างด้วย

ฉันควรจะเรียกสิ่งเหล่านี้ที่ฉันชอบว่าอะไรดี..
ฉันจะเรียกมันว่าการทำงานร่วมกันระหว่างพระเจ้า(ธรรมชาติ)และมนุษย์ก็แล้วกัน
พระเจ้าสร้างดอกไม้ มนุษย์จัดดอกไม้ พระเจ้าสร้างต้นไม้ มนุษย์ดูแลสวน
พระเจ้าสร้างท้องฟ้า มนุษย์สร้างสิ่งที่ลอยอยู่บนฟ้า
พระเจ้าสร้างน้ำและมนุษย์ก็สร้างสิ่งที่ลอยอยู่ในน้ำ..
พระเจ้าสร้างมนุษย์และมนุษย์ก็สร้างชุมชน สถาปัตยกรรม เทคโนโลยี
เวลาที่ฉันมองออกไปในทะเลแล้วไม่มีเรือ ทะเลนั้นมันก็ขาดอะไรไป
ฉันอาจจะไม่ใช่นักอนุรักษณ์..แต่ฉันว่ามันไม่ได้ทำให้อะไรแย่ลงไปซะหน่อย
ฉันคิดว่าพระเจ้าสร้างธรรมชาติมาจำกัด..แต่กลับสร้างสีมาอย่างเหลือเฟือ
พระเจ้าสร้างมนุษย์มามีความจำกัด แต่จินตนาการก็ช่างเหลือเฟือ
และนี่แหล่ะคือสิ่งฉันชอบ และฉันเห็นว่ามันก็ลงตัว
ฉันจึงชอบเสพทุกสิ่งที่สร้างสรรค์ออกมาจากจินตนาการของมนุษย์
ภาพถ่าย ภาพวาด ที่ใส่สีสันตามจินตนาการของศิลปิน บางภาพก็เล่นสีมาอย่างจัดจ้าน
คนอื่นอาจจะมองว่า มันไม่ธรรมชาติเอาซะเลย แต่มันช่างมีคุณค่าสำหรับฉัน
ที่ฉันได้เห็นท้องฟ้าสีชมพู ดอกไม้สีฟ้า ได้เห็นต้นไม้สีรุ้ง อย่างที่ใจต้องการ
ชุมชน ร้านค้า หรือสถาปัตยกรรม ที่ยิ่งใหญ่ แปลกตา หรือตกแต่งอย่างน่ามอง
สวนสาธารณะ สวนดอกไม้ สวนผลไม้ที่น่าพักผ่อน น่าตื่นตาตื่นใจ
ฉันเชื่อว่าพระเจ้าคงมีความสุข ทุกครั้งที่มนุษย์สร้างสรรค์อะไรใหม่ๆได้สำเร็จ
และใช้ชีวิตในแบบที่ใช้ทรัพยากรในโลกอย่างคุ้มค่า และเห็นคุณค่าที่สุด
ถ้าทุกคนบอกว่าดอกไม้จะสวยเวลาที่มันอยุ่คาต้น โลกนี้คงไม่มีแจกัน
และไม่มีการค้นพบว่าจัดดอกไม้ยังไงถึงจะสวย จินตนาการคงถูกปิดกั้นน่าดู
ถ้าทุกคนไม่เห็นด้วยการมีเครื่องบิน เพราะเห็นแก่นก
ความตื่นเต้นเวลามองท้องฟ้าคงลดลงไปเยอะ
ถ้าทุกคนไม่อยากให้มีอะไรลอยน้ำเพราะเห็นแกปลา
ทะเลคงว่างเปล่าสำหรับฉัน
ถ้าทุกคนหยุดก่อสร้าง หยุดคิดค้นเพราะเห็นแก่ทรัพยากร
โลกนี้คงหยุดนิ่งสำหรับฉัน
ไม่รู้สินะ..ฉันอาจจะคิดไม่ค่อยเหมือนใคร แต่นี่มันคือตัวฉัน
และฉันชอบที่โลกเป็นแบบทุกวันนี้
และไม่เชื่อหรอกว่าจะมีใครไม่รักโลก ไม่รักธรรมชาติ

 

ミ☻KorKäi

 

มีที่บางแห่งที่ทำไงก็ไม่อาจลืม : กำแพงแสน มกราคม 25, 2008

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 12:24 am

 

 พื้นที่มีมากว่า 7000 ไร่ (ถ้าจะเดินทั่วคงใช้เวลามากกว่า 4 ปี)
 ดอกซากุระที่สวยที่สุดใน ม. เกษตร คือ ดอกชมพูพันธ์ทิพย์ อยู่ตรงถนนสาธิต
 
สะเดา ตลาดนัดที่เด็กม.เกษตรต้องไปเดินเกือบทุกอาทิตย์
 รถตะไลของ มก.กำแพงแสน เป็นรถไถพ่วงรถลาก นั่งแล้วมันได้อารมณ์ลูกทุ่งจริง ๆ
 Gen-chem,Thermo,Solid ควรเรียนคนละ 2 ไม้ เพื่อความเป็นเลิศทางวิชาการ
 สังเกตุว่าเด็ก มก.กำแพงแสนหลายคน มีแฟนกันหลังรับน้อง
 เด็กคณะเกษตรปี 1 เดือนแรก ห้ามใช้รถทุกประเภทให้เดินเรียนเท่านั้น
มาเรียนไม่เคยสาย พอหันมาใช้มอเตอร์ไซด์ไหงมาเรียนสายขึ้นเรื่อยๆ
 สาว ศวท.สวยสุด ๆ (รวมไป ถึงอาจารย์ในคณะด้วย 555)
 วิศวะจะได้รุ่น ในคืนก่อนที่ คณะเกษตรจะรับน้องใหญ่
 
ตกปลามันทุกบ่อและทุกที่ที่มีน้ำและทุกที่ที่ปักป้ายว่าห้ามตกปลา
 เดือนมิ.ย.ปี 4 มักชอบออกไปหาข้าวกินข้างนอก เพราะไม่อยากให้ ปี 1 เห็นหน้า
 หอหญิง เวลาช่วง 23.00-0.00 น.มักจะเห็นตำลึง(ผู้ชาย)พันตามริมรั้ว ทุกคืน
 เด็กเฟรชชี่ส่วนมากเวลาจีบกันจะโทรเข้ามาที่หอ ทำไมไม่ใช้มือถือ?
 งานเกษตร จะเป็นวันที่ นิสิตหนีกลับบ้านมากที่สุด
 ถนนแปลงล้างขวด สวยที่สุด บรรยากาศดีสุด ๆ ทุกคนที่เรียนที่นี่ต้องเคยเดิน
 การจับเนียร์จะมี ทุกปี จะสนุกแค่ไหน พวกคุณน่าจะรู้โดนแก้ผ้าเหลือ กกน ตัวเดียว
 ช่วงสอบต้องรีบไปจองห้องนอน เอ๊ยห้องติวหนังสือในห้องสมุด เพราะว่ามีไม่กี่ห้อง

 เมื่อเดือนกันยายนปี 2548 เคยมีน้ำท่วม ม .เกษตร
 นิสิตปี1 มักแต่งชุดนิสิต ปี2 ใส่แจ๊คเก็ต(เพิ่งได้กะลังเห่อ)ปี3ปี4 ใส่ช๊อปหรือเสื้อฟิล

 ที่กำแพงแสนเป็นเขตปกครองพิเศษ เหล้าเบียร์ขาย 24 ช.ม
 เกษตรกำแพงแสน เป็นมหาวิทยาลัยที่ อบอุ่น และ สวยงามที่สุดในเมืองไทย
เพราะเราอยู่หอในทั้งหมด เราจึงเจอะเจอกันได้เสมอ

 

 

 

ปีใหม่แว๊ว มกราคม 1, 2008

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 12:02 am
ปีใหม่แว๊ววววว
 

ฉันใช้ “หัวใจ ” เก็บความทรงจำเรื่องของเรา … ธันวาคม 4, 2007

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 12:53 pm
 
 

จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว พฤศจิกายน 29, 2007

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 9:12 pm
uCo2H3QVAApoC6HUFC1AyHDB1x1_U9z0n8ZIv8BMQhawuC_IhIAXDrekJdvswNJlyBuFrEPrrVf9cV84KdiaWlIgT4G7Nft7Mtfv7lPA-F_AlWSdnMkgbFKDX7RMlOMwMZZ1fjSP0llxqaAnQdxKgDgSqrz