A Quiet Word

ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์

Zeni Geba (Money Crazy) คนบ้าเงิน เมษายน 16, 2009

 
Zeni Geba เป็นเรื่องราวของ กามะโกริ ฟุตาโร่ (Matsuyama Kenichi – L จาก Death Note)
จนตั้งแต่เกิด ตอนเด็กเขานั้น ไร้ค่า พ่อของเขาทำให้ครอบครัวติดหนี้มากมาย และหายตัวไป
เขาไม่มีแม้กระทั่งเงินจะมาใช้จ่ายค่ารักษาแม่ของเขา ที่ป่วยหนัก จนกระทั่งแม่ของเขาตายจากไป ตั้งแต่ที่แม่เขาจากไปเช่นนั้น
ทำให้เขาหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเงิน และพร้อมที่จะทำทุกอย่างก็เพื่อเงิน
เมื่อเวลาผ่านไป ฟุตาโร่ ทำงานที่แห่งหนึ่ง ได้พบกับลูกสาวของประธานของบริษัท ซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา
และน้องสาวของเธอที่ชื่อ อาคาเนะ (Kinami Haruka) ฟุตาโร่ ทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ครอบครองบริษัทของพ่อของพวกเธอ
และ อาคาเนะ ก็ชอบ ฟุตาโร่ ด้วย เป็นจุดเหตุของเรื่องราวทั้งหมด เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นไร ติดตามได้ใน Zeni Geba

 

 

ทางเลือก… เมษายน 15, 2009

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 10:52 pm

ทางเลือก…

ฉันคิดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยทางเลือกมากมาย นับไม่ถ้วน และทางทุกทางก็มักจะมีอะไรดีๆซ่อนอยู่
ในช่วงเวลาหนึ่งอาจจะมีหลายทางอยู่ในหัวให้ต้องเลือก ทุกทางมันจะดีถ้าคุณได้เลือกเอง
และจะดีที่สุดถ้ามันมาจากพื้นฐานของความชอบ ตัวตน ความต้องการ ความใฝ่ฝันของคุณ
แต่แม้บางจังหว่ะของชีวิต คุณได้เลือกทางเดิน ด้วยเหตุผลอย่างอื่นนอกเหนือจากนี้

มันก็ไม่ได้แปลว่า คุณเดินผิดทาง หรือความเป็นตัวคุณได้จบลงไปแล้ว
ฉันคิดว่าทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลกใบนี้ จุดจบของการเดินทางก็คือวันสุดท้ายที่มีลมหายใจ

และนั่นแหล่ะที่ฉันเรียกมันว่าเส้นชัย สิ่งมีค่าสิ่งเดียวที่ฉันจะนำมันเข้าเส้นชัยก็คือประสบการณ์
ความคุ้มค่าในแบบของฉัน คือการที่ฉันได้คอลโทรลชีวิตของฉันเอง
ได้เก็บเกี่ยว ได้เรียนรู้ทั้งสิ่งที่มีอยู่และสิ่งใหม่ๆภายใต้ดวงอาทิตย์อย่างเต็มที่
มีเพื่อนแท้ มีคนรัก มีครอบครัวที่อบอุ่น และได้เรียนรู้จักผู้คนในหลายๆสังคม
ฉันเห็นคนบางคนมองเห็นเส้นชัยแค่ตื้นๆ แค่ปริญญา แค่หน้าที่การงาน แค่ตำแหน่ง
และกลับมาดูถูก คนที่มาไม่ถึงเหล่านี้ว่าเขากำลังเดินผิดทาง หรือเดินในทางที่ไม่ถูกไม่ควร
แต่ฉันมองว่าสิ่งเหล่านั้นก็แค่ผลไม้ข้างทางที่บางคนอาจจะเลือกไปเดินเก็บมากิน
คนที่เขาไม่มี ก็แค่ไม่ได้เลือกจะเก็บผลไม้ชนิดนั้นมาก็เท่านั้นเอง

คนบางคนอาจจะเคยติดยา ท้องก่อนแต่ง ถึงอย่างนั้นทางเลือกในชีวิตเขาก็ไม่ได้มืดมนกว่าใคร
คนบางคนอาจจะได้เป็นนายก เป็นดร. เป็นผู้นำศาสนา ก็ใช่ว่าทางเลือกของเขาจะสดใสกว่าใคร
ทุกสิ่งทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับใครเลือกที่จะมอง เลือกที่จะเชื่อยังไง
เพียงแค่คุณไม่ดูถูกทางของตัวเอง และไม่ดูถูกทางของคนอื่น แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ฉันคิดว่ามันจะช่วยลดปัญหาค่านิยม การแบ่งชนชั้นในสังคมลงไปได้เยอะเลยทีเดียว
ชีวิตมนุษย์เกิดมาครั้งเดียว อะไรจะดีไปกว่าการกิน การดื่ม การสังสรรค์
กับเพื่อน กับคนที่เรารัก กับสังคมที่อบอุ่นและพึ่งพาอาศัยกัน

คนที่ฉลาดที่สุดในแบบของฉัน คือคนที่เลือกทางเดินของตัวเอง
และไม่หยุดที่จะเรียนรู้จากทางคนอื่น
คนที่จะมีความสุขได้มากที่สุด ก็คือคนที่เริ่มต้นชื่นชมกับสิ่งเล็กน้อยรอบๆตัว
เห็นคุณค่า และพอเพียง
คนที่มีสีสัน และสร้างประสบการณ์ได้มากที่สุด
คือคนที่เริ่มมองว่าโลกนี้เต็มไปด้วยทางเลือก
และคนที่ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าที่สุด คือคนที่ไม่เอาแต่บอกตัวเองว่า “ฉันคงเดินมาผิดทาง”

 

ฉันชอบ…….

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 10:29 pm
ฉันชอบ……. 

ฉันชอบ..ธรรมชาติ ท้องฟ้า ทะเล ชอบโลกใบนี้ที่พระเจ้าสร้างมันขึ้นมา
แต่ถึงอย่างนั้น…ฉันก็ชอบธรรมชาติที่ถูกปรุงแต่งด้วยฝีมือมนุษย์มากกว่า
ฉันชอบดอกไม้..และชอบชมดอกไม้ในธรรมชาติ
แต่ฉันก็ยังเห็นว่า…ดอกไม้ในสวนดอกไม้ ในแปลงปลูก
หรือแม้แต่ในแจกันมันก็สะดุดตาฉันมากกว่า..
ฉันชอบท้องฟ้า ที่พระเจ้าชอบทำให้มันมีหลายสี
แต่ถึงอย่างนั้น…ฉันก็อยากให้มันมีสีที่แปลกไปกว่านั้นอีก
ฉันชอบทะเล..ชอบเสียงคลื่น และสิ่งมีชีวิตในนั้น
แต่ฉันก็ชอบมองเรือที่มนุษย์สามารถสร้างให้มันลอยบนน้ำได้มากกว่า
ฉันว่าการมีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นในโลกได้มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่
แต่ยังไงฉันก็มองว่า สิ่งที่สิ่งมีชีวิตบนโลกเนรมิตรขึ้นมามันยิ่งใหญ่กว่าเสียอีก

เพราะอย่างนี้ฉันถึงชอบแสงสี สถาปัตยกรรม ชอบงานที่มือมนุษย์สร้างด้วย

ฉันควรจะเรียกสิ่งเหล่านี้ที่ฉันชอบว่าอะไรดี..
ฉันจะเรียกมันว่าการทำงานร่วมกันระหว่างพระเจ้า(ธรรมชาติ)และมนุษย์ก็แล้วกัน
พระเจ้าสร้างดอกไม้ มนุษย์จัดดอกไม้ พระเจ้าสร้างต้นไม้ มนุษย์ดูแลสวน
พระเจ้าสร้างท้องฟ้า มนุษย์สร้างสิ่งที่ลอยอยู่บนฟ้า
พระเจ้าสร้างน้ำและมนุษย์ก็สร้างสิ่งที่ลอยอยู่ในน้ำ..
พระเจ้าสร้างมนุษย์และมนุษย์ก็สร้างชุมชน สถาปัตยกรรม เทคโนโลยี
เวลาที่ฉันมองออกไปในทะเลแล้วไม่มีเรือ ทะเลนั้นมันก็ขาดอะไรไป
ฉันอาจจะไม่ใช่นักอนุรักษณ์..แต่ฉันว่ามันไม่ได้ทำให้อะไรแย่ลงไปซะหน่อย
ฉันคิดว่าพระเจ้าสร้างธรรมชาติมาจำกัด..แต่กลับสร้างสีมาอย่างเหลือเฟือ
พระเจ้าสร้างมนุษย์มามีความจำกัด แต่จินตนาการก็ช่างเหลือเฟือ
และนี่แหล่ะคือสิ่งฉันชอบ และฉันเห็นว่ามันก็ลงตัว
ฉันจึงชอบเสพทุกสิ่งที่สร้างสรรค์ออกมาจากจินตนาการของมนุษย์
ภาพถ่าย ภาพวาด ที่ใส่สีสันตามจินตนาการของศิลปิน บางภาพก็เล่นสีมาอย่างจัดจ้าน
คนอื่นอาจจะมองว่า มันไม่ธรรมชาติเอาซะเลย แต่มันช่างมีคุณค่าสำหรับฉัน
ที่ฉันได้เห็นท้องฟ้าสีชมพู ดอกไม้สีฟ้า ได้เห็นต้นไม้สีรุ้ง อย่างที่ใจต้องการ
ชุมชน ร้านค้า หรือสถาปัตยกรรม ที่ยิ่งใหญ่ แปลกตา หรือตกแต่งอย่างน่ามอง
สวนสาธารณะ สวนดอกไม้ สวนผลไม้ที่น่าพักผ่อน น่าตื่นตาตื่นใจ
ฉันเชื่อว่าพระเจ้าคงมีความสุข ทุกครั้งที่มนุษย์สร้างสรรค์อะไรใหม่ๆได้สำเร็จ
และใช้ชีวิตในแบบที่ใช้ทรัพยากรในโลกอย่างคุ้มค่า และเห็นคุณค่าที่สุด
ถ้าทุกคนบอกว่าดอกไม้จะสวยเวลาที่มันอยุ่คาต้น โลกนี้คงไม่มีแจกัน
และไม่มีการค้นพบว่าจัดดอกไม้ยังไงถึงจะสวย จินตนาการคงถูกปิดกั้นน่าดู
ถ้าทุกคนไม่เห็นด้วยการมีเครื่องบิน เพราะเห็นแก่นก
ความตื่นเต้นเวลามองท้องฟ้าคงลดลงไปเยอะ
ถ้าทุกคนไม่อยากให้มีอะไรลอยน้ำเพราะเห็นแกปลา
ทะเลคงว่างเปล่าสำหรับฉัน
ถ้าทุกคนหยุดก่อสร้าง หยุดคิดค้นเพราะเห็นแก่ทรัพยากร
โลกนี้คงหยุดนิ่งสำหรับฉัน
ไม่รู้สินะ..ฉันอาจจะคิดไม่ค่อยเหมือนใคร แต่นี่มันคือตัวฉัน
และฉันชอบที่โลกเป็นแบบทุกวันนี้
และไม่เชื่อหรอกว่าจะมีใครไม่รักโลก ไม่รักธรรมชาติ

 

ミ☻KorKäi