A Quiet Word

ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์

ไม้ไผ่ พฤศจิกายน 13, 2007

Filed under: ไดอารี่ — Korkai @ 10:11 am

 

Musical Composer: ยืนยง โอภากุลในดึกสงัดมีสายฝนโปรยปราย
ฉันเหยียดร่างกายทอดไปตามแสงเดือน
ในโสตประสาทแว่วเสียงฝนเป็นเพื่อน ยํ้าเตือนถึงคืนวันที่ผ่านมา
โหยหวนสํานวนครวญครํ่า ลํานําของขลุ่ยไม้ไผ่
ล้อบรรเลงเพลงจากนิ้วที่พรมพราย
จากฝนที่โปรยปราย จากใจที่อาวรณ์…ถึงเธอ
เสียงขลุ่ยกลืนกลบลบสําเนียงรอบกาย
แสงจันทร์กระจายโอบพื้นดินเดียวกัน
ปล้องไผ่ผิวนี้มีสืบสายสัมพันธ์ เกิดแต่กอร่วมกันนานมา
แหละผู้คนทุกชนทุกชั้น ก็สัมพันธ์ดังขลุ่ยไม้ไผ่
คือแรงลมพลิ้วผ่านลําไม้ มีลมจากแรงกาย มีไผ่จากกอรวม…ร่วมกัน
ร่วมกัน…ร่วมกัน ร่วมกัน…ร่วมกัน
เป็นเสียงขลุ่ยที่หวีดหวิวแทงใจ เป็นเสียงขลุ่ยที่กึกก้องตะโกนไกล
เป็นเสียงขลุ่ยที่อยู่เหนือความตาย

ความเหงาในดวงใจ ความทุกข์ในเรือนกาย
ความชั่วร้ายในตัวตน อันพสุธนก็สาบสูญ
เป็นเสียงขลุ่ยที่หวีดหวิวแทงใจ เป็นเสียงขลุ่ยที่กึกก้องตะโกนไกล
เป็นเสียงขลุ่ยที่อยู่เหนือความตาย
ฉันมาฝากเอาไว้ ฉันมาฝากเอาไว้ ฉันมาฝากเอาไว้…ในดวงใจของเธอ

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s