A Quiet Word

ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์

ไม่มีพี่แล้วเราอยู่ได้ไหม กันยายน 7, 2007

Filed under: Uncategorized — Korkai @ 3:41 am
 
 

 

 

นานมาแล้ว..มีคนๆนึงพูดคำนี้ออกมา ตอนที่เค้าต้องย้ายไปอยุ่ตัวเมืองนครปฐม
เราก็รีบตอบทันทีว่าอยู่ได้ดิ๊ คิดมากหน่า.. แล้วก็ยังเฮฮา ร่าเริงได้ตามปกติ
แต่พอกลับห้อง ก็ร้องไห้ไม่หยุด ตาบวมแล้วบวมอีก ตั้งแต่จำความได้ วันนั้นคือวันที่ร้องไห้มากที่สุด
 
นอนร้องไห้ นึกในใจ ว่าทำไมต้องไป ทำไมต้องเร็วขนาดนี้ ทำไมต้องเป็นพี่
อยู่ได้อ่ะอยุ่ได้ แต่..มัน…
 
วันรุ่งขึ้นมีประชุมชมรม ตาบวมมาก สมองก็ไม่ค่อยจะตอบสนองอะไร
แต่ก็พยายามยิ้ม..เพื่อให้เค้าไม่ห่วง
แต่เค้าก็ คงรู้……..
เค้าพูดขึ้นมาว่า …พี่ก็ไม่อยากไป แต่มันจำเป็น ความจริงรู้มานานแล้วว่าต้องไป..แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้เหมือนกัน
 
เราก็ได้แต่กลั้นน้ำตาไว้..กับความน้ำเน่าของเรื่อง
 
มันก็เป็นความทรงจำนึงที่ดีนะ ดีมากๆ นึกถึงเรื่องนี้แม้ตอนนั้นจะเศร้า แต่ตอนนี้มันยิ้มได้
มันก็ทำให้รู้ว่า มีคนๆนึงเคยเป็นห่วงเรามาก ..จนทุกวันนี้เค้าก็ยังพยายามจะบอกเราว่า
..พี่ยังเหมือนเดิม…. (แต่เรา..ไม่เหมือนเดิม เค้าคงเข้าใจอย่างนั้น)
 
ก็เราทำแบบนั้น แสดงออกแบบนั้น..ทำไมชอบทำอะไรที่มันตรงข้ามกับใจ
อยากจะพูดเหมือนกันว่า….เราก็ยังเหมือนเดิม…แต่ได้แต่นึกในใจ

 
 
 
Advertisements
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s