..นกน้อยกำลังโบกบินสู่ฟ้ากว้าง
จะมีไหมที่สักวัน เราจะสามารถโบกบินได้เช่นนั้นบ้าง
เมื่อเราต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน เราเพียงกล่าวคำว่า
"แล้วพบกัน" ก่อนแยกทาง
ไม่แม้แต่จะนัดหมายพบกันอีกครั้งในวันพรุ่ง..
บนยอดเขา ขณะที่ฉันกำลังยิ้ม
สายลมบริสุทธิ์พัดผ่าน ยามแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า
ฉันกุมมือเธอด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและอ่อนโยน
แน่ใจไหมว่า ทำไมเราจึงได้ถือกำเนิดมา ทำไมเราจึงได้มาพบกัน
จะมีไหมที่สักวัน เราจะสามารถโบกบินได้เช่นนั้นบ้าง
เมื่อเราต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน เราเพียงกล่าวคำว่า
"แล้วพบกัน" ก่อนแยกทาง
ไม่แม้แต่จะนัดหมายพบกันอีกครั้งในวันพรุ่ง..
บนยอดเขา ขณะที่ฉันกำลังยิ้ม
สายลมบริสุทธิ์พัดผ่าน ยามแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า
ฉันกุมมือเธอด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและอ่อนโยน
แน่ใจไหมว่า ทำไมเราจึงได้ถือกำเนิดมา ทำไมเราจึงได้มาพบกัน
ดูราวกับว่ามันจะมีเหตุผล ..โดยเหตุนี้ ณ เวลานี้ ฉันจึงกำลังอยู่กับเธอ
หลงเข้ามาอ่านเรื่องเรือรบ ก็เลยคลิกไปเรื่อยๆหวังว่าจะมีเรือรบเพิ่ม สุดท้ายได้อ่านเรื่องอื่นแทน และท้ายสุดก็อ่านทุกหน้า ขอบคุณครับสำหรับความรู้และเพิ่มรอยหยักในสมองให้ผม
เหมือนจะเหงา-เหงาแต่ก็ยังรู้สึกได้ว่า…อบอุ่น…ดี^_^